Haar woorden over mij
Elke pagina was gevuld met haar handschrift – nette, sierlijke lijnen die onze dagelijkse momenten beschreven. Ze noemde me haar ‘kleine held’. Ze schreef over de maaltijden die ik bracht, hoe ze elke dag luisterde naar mijn kloppen en hoe die kleine gebaren haar troost gaven.
Toen ik de laatste bladzijde omsloeg, vond ik haar laatste aantekening:
“Ik ben misschien oud en door de meesten vergeten, maar vriendelijkheid vindt nog steeds haar weg naar mijn deur. Daar ben ik dankbaar voor.”
De betekenis van vriendelijkheid
De tranen stroomden over mijn wangen toen ik het notitieboekje dichtdeed. Ik wou dat ik haar nog een laatste keer had kunnen omhelzen en haar had kunnen vertellen hoeveel ze voor me betekende.
Toen ik haar appartement verliet, viel het licht uit de gang op haar oude stoel en glimlachte ik door mijn tranen heen. Misschien was ze toch niet zo eenzaam als ze leek.
Misschien was vriendelijkheid wel genoeg geweest om haar laatste dagen met warmte te vullen.
